بخش هفتم آموزش دين دبيره

براي مشاهده بخش 7 آموزش دين‌دبيره روي لينک ادامه نوشتار کليک کنيد .

بخش ششم آموزش دين دبيره

براي مشاهده بخش 6 آموزش دين‌دبيره روي لينک ادامه نوشتار کليک کنيد .

براي مشاهده عکس‌ها در اندازه واقعي روي آن کليک نماييد .

اشوزرتشت

------------------------------------------

اهورا = هستي بخش

---------------------------------------

آراستي = عموي اشوزرتشت

------------------------------------

اشم وهو = نماز راستي

--------------------------------------------

سپي تامهه = اسپنتمان =  نام نياي نهم اشوزرتشت

------------------------------------------------------

فروشي = فروهر = نيروي پيش برنده

روز اهنود تا وهشتواش ( پنج روز آخر سال ) برابر با 25 تا 29 اسفند
از پنجمين گاهان‌بار تا به اين جشن هفتاد و پنج روز است . اين گاهان‌بار به فروهر‌ها اختصاص دارد و هنگامي است که فروهر درگذشتگان براي سرکشي بازماندگان خود فرود مي‌آيند . واژه « همس پت ميديم » برابر شدن روز و شب را معني مي‌دهد و در باور زرتشتيان هنگام آفريده شدن انسان است . 5 روز مانده به اين گاهان‌بار يعني از روز اشتاد تا اهنود را پنجه کوچک مي‌نامند و خانه و کاشانه براي برگزاري باشکوه‌تر جشن نوروز آماده و مرتب مي‌شود آنچه ويژه اين گاهان‌بار مي‌باشد آن است که در چند روز مانده به پنجه کوچک خانه را از درون و برون پاکيزه مي‌نمايند . ششه « سبزه » مي‌کارند . در روز اول گاهان‌بار ( اهنود ) ششه را در جلو پسکم ( صفه ) بزرگ که جاي برگزاري گاهان‌بار است مي‌گذارند . در شب آخر سال چراغي به لبه بام خود مي‌گذارند . سحرگاه بر روي بام مي‌روند و آتش افروزي با نواي اوستا در هم مي‌آميزد . هنگام سرودن اوستا و آتش افروزي بر روي بام مقداري لرک و ميوه تازه و عود و سندل و مورت و مقداري برگ آويشن در ظرف آبي ريخته شده است . چند عدد ششه هم فراهم است . پس از پايان مراسم آتش افروزي و اوستا ميوه‌هايي که هنگام خواندن اوستا پاره شده است و لرک بين افراد خانواده تقسيم مي‌گردد و عود و سندل بر روي خاکستر آتش مي‌ريزد و آب و آويشن را بر روي سردر خانه مي‌ريزند و مورت را در بالاي سر در خانه مي‌گذارند که باعث تداوم و سرسبزي در آن خانه باشد و سپس از پشت بام پايين آمده مراسم سال نو آغاز مي‌شود . چنين به نظر مي‌رسد که رسم آتش افروزي ايرانيان در شب چهارشنبه سوري اقتباسي از آتش افروزي ( ايرانيان باستان ) در شب آخر سال باشد .

برگرفته از سالنماي راستي 

روز سپندارمزد از ماه اسفند برابر با 29 بهمن

سپندارمزد نگهبان زمين است و از آنجا که زمين مانند زنان در زندگي انسان باروري و باردهي دارد ، جشن اسفندگان براي گراميداشت زنان نيکوکار برگزار مي‌گردد . زرتشتيان اين روز را به نام روز زن و روز مادر جشن مي‌گيند . واژه سپندارمزد در اوستا « سپنته آرمئي تي » آمده است و به معناي فروتني و بردباري است .

برگرفته از سالنماي راستي

بخش پنجم آموزش دين دبيره

براي مشاهده بخش 5 آموزش دين‌دبيره روي لينک ادامه نوشتار کليک کنيد .

روز مهر از ماه بهمن برابر با 10 بهمن
جشن سده از زمان‌هاي بسيار دور به يادگار مانده است و جشن پيدايش آتش است . روايت آن در شاهنامه فردوسي چنين آمده است : روزي هوشنگ شاه به همراهي ياران خود به کوه مي‌رود . در راه به مار تنومندي برخورد مي‌کند و با سنگ به جنگ او مي‌شتابد . سنگ را به سوي مار پرتاب مي‌کند . سنگ به سنگ ديگري برخورد کرده و جرقه‌اي بيرون مي‌جهد و به خار و خاشاک اطراف شعله مي‌کشد و آتش فروزان پديدار مي‌گردد و از آن پس جشن سده برگزار مي‌گردد . سده از واژه « ست » در زبان پهلوي آمده است و به معني صد مي‌باشد . بنابر تقسيم فصلي ايران باستان آغاز فروردين تا پايان مهر ماه تابستان بزرگ و از اول آبان تا پايان اسفند را زمستان مي‌ناميدند . سده هنگامي است که صد روز از زمستان مي‌گذشت و يا به روايت امروز 50 شب و 50 روز به جشن نوروز مانده است . اجراي جشن سده بدين گونه مي‌باشد : پس از غروب آفتاب سه تن ار موبدان در حاليکه لباس سپيد بر تن دارند به سوي توده‌اي هيزم خشک که از قبل تهيه گرديده حرکت مي‌نمايند . گروهي از جوانان که لباس سفيد بر تن دارند با مشعل‌هاي روشن موبدان را همراهي مي‌کنند . موبدان بخشي از اوستا که معمولا آتش نيايش مي‌باشد را مي‌سرايند ، موبد بزرگ به وسيله آتش موجود در آتشدان و جوانان سپيد پوش با ياري از شعله‌هاي مشعل ، هيزم را آتش مي‌زنند . گروه موزيک از آغاز تا پايان آهنگ شادي مي‌نوازد . زرتشتيان با شادي و پيروزي شعله ور شدن آتش سده را جشن مي‌گيرند و به اميد آنکه تا جشن سال ديگر روشنايي و گرمي در دلهايشان باشد به خانه باز مي‌گردند .

برگرفته از سالنماي راستي

برابر با 25 بهمن ماه

اين مراسم به ياد درگذشتگان و گردهمايي زرتشتيان انجام مي‌پذيرد . خانواده‌هايي که در آن سال درگذشته داشته‌اند نام درگذشتگان آنان را موبد به همراه ساير درگذشتگان آن سال با نواي اوستا در هم مي‌آميزد . کساني که براي پُرسه مي‌آيند مقداري قهوه و يا نبات بر مي‌دارند و شاخه‌اي مورت را به نشان تداوم زندگي با خود به همراه مي آورند و به روان درگذشتگان درود و آرزوي تندرستي و سلامتي براي بازماندگان مي‌نمايند .

برگرفته از سالنماي راستي

روز بهمن از ماه بهمن برابر با 26 دي
بهمن از واژه اوستايي « وهومن » به معني انديشه نيک مي‌باشد . وهمن يکي از امشاسپندان نزديک به درگاه اهورامزدا مي‌باشد . اشوزرتشت براي دريافت پيام‌هاي اهورايي از وهومن ياري مي‌گيرد . پاسباني چهارپايان سودمند در عالم جسماني به اين امشاسپندان واگذار مي‌شود . از اين رو زرتشتيان در جشن بهمنگان يا « بهمنجه » که در روز بهمن از ماه بهمن واقع مي‌شود از کشتار حيوانات سودمند و خوردن گوشت آنان خوداري مي‌نمايند و برخي از زرتشتيان پرهيز از خوردن و کشتار را در تمام روزهاي بهمن ادامه مي‌دهند . اين جشن حامي مردان درستگار مي‌باشد .

برگرفته از سالنماي راستي

دين زرتشت از زمان کيانيان و هخامنشيان به تدريج در ايران رواج يافت . در حکومت اشکانيان ، گسترش پيدا کرد و در دوران ساسانيان دين رسمي ايران بود . با يورش تازيان ، برخي از ايرانيان تغيير دين دادند و گروهي از زرتشتيان نيز که تحمل ستم حکومت بيگانه را نداشتند ، به سوي کشور هندوستان مهاجرت کردند . آنان با تلاش و پشتکار و صداقت و درستي خود ، توليد و سازندگي را گسترش دادند و هم اکنون به نام پارسيان ، از شهروندان ارزشمند و خوشنام هندوستان به شمار مي‌آيند .
زرتشتياني که در زادگاه خود ( ايران ) باقي ماندند ، در نخستين حکومت‌هاي پس از ساسانيان و تعصب‌هاي موجود ، روزگار سختي داشتند و پس از سال‌ها رنج و دربدري ، به شهرهاي کويري ايران ، چون يزد و کرمان پناه برده ، با کندن کاريزها ، آب را از داخل زمين برآوردند . آنان پيشه سفارش شده پيامبرشان ( کشاورزي ) را در شهرهاي کويري گسترش دادند .
قرن‌ها بعد ، در دوره قاجار ، « مانکچي ليمجي هاتريا» موفق شد که خدمات بسياري بنمايد و با ياري پارسيان هندوستان جزيه را از دوش بهدينان بردارد . پس از اين بيداد و تعصب کاهش يافت ، زرتشتيان به شهرهاي بزرگتر ايران مهاجرت کردند و به ياري پارسيان همانند روانشاد « مارکار» توانستند با ايجاد مراکز ديني ، آموزشي و اجتماعي و تاسيس مراکز فرهنگي و درماني در يزد و تهران خدمات بسياري به ايران و ايرانيان بنمايند . هم اکنون نيز زرتشتيان در کنار ديگر هم ميهنان ، به همزيستي مسالمت آميز که بدان باور دارند ، ادامه مي‌دهند و همواره براي ميهن خود ( ايران ) ، آرزوي پايندگي و سرافرازي کرده ، کوشش دارند که در سازندگي و پويايي کشور اهورايي ايران ، نقش مهمي ايفا نمايند . چکيده پيام اشوزرتشت اين است که زرتشتي بايد جهاني فکر کند . ميهني کار و کوشش نمايد و زرتشتي زندگي نمايد . اميد است که همه زرتشتيان بتوانند در اين راه اهورايي به مقامي برسند که بتوانند در پي نيک منشي و گسترش راستي در جهان پيشي گيرند . 

روز مهر تا روز ورهرام ايزد برابر با 10 تا 14 دي ماه 

از چهارمين گاهان‌بار تا به اين جشن هفتاد روز است . ميدياريم به معناي ميانه آرامش و زماني برگزار مي‌گردد که هنگام آرامش و استراحت کشاورزان و دامداران است . در باور سنتي زرتشتيان هنگام آفريده شدن جانوران بر روي زمين است . اجراي مراسم اين گاهان‌بار مانند ساير گاهان‌بارها به مدت 5 روز مي‌باشد .

برگرفته از سالنماي راستي

روز خير ايزد از ماه دي برابر با 5 دي 

پيامبر ايران باستان اشوزرتشت پس از پايان رسالت خود که آموزش راستي و آرامش به انسان‌ها بود در شهر بلخ به سر مي‌برد . در سن هفتاد و هفت سالگي هنگامي که گشتاسب شاه کياني و پسرش اسفنديار فرمانرواي بلخ که آن زمان از پايتخت خارج شده بود ، فرمانرواي توراني ارجاسب که دشمن ديرينه ايرانيان بود از فرصت استفاده نمود و « توربراتور» فرمانده سپاه خود را با لشکري بسيار به ايران فرستاد . لشکر توراني دروازه‌هاي شهر بلخ را با همه دلاوري‌هاي ايرانيان در هم شکستند و هنگامي که اشوزرتشت پيامبر ايراني با لهراسب و گروهي از پيروانش در آتشکده بلخ به نيايش مشغول بودند با يورش سپاهيان مهاجم همگي جان باختند . اشوزرتشت گر چه از جهان رفت و از ديده‌ها پنهان شد ولي روان پاکش همراه با اندرز و آموزش‌هاي جاودانه‌اش پيوسته زنده ماند . طوري که پس از هزاران سال نام بلندش بر سر زبان‌ها و فروغ مهرش در درون دل‌هاست .

برگرفته از سالنماي راستي

بخش چهارم آموزش دين دبيره

براي مشاهده بخش 4 آموزش دين‌دبيره روي لينک ادامه نوشتار کليک کنيد .

بخش سوم آموزش دين‌دبيره

براي مشاهده آموزش روي ادامه نوشتار کليک نماييد .